CIEŚŃ NADGARSTKA
Mrowienie w palcach dłoni związane jest z zaburzeniem lokalnego krążenia, które upośledza pracę nerwów obwodowych lub zaburzeniem pracy nerwów przez ich bezpośredni ucisk. Palce rąk są unerwione przez nerw pośrodkowy, łokciowy i promieniowy. Każdy z tych nerwów unerwia inną część palców i ma inny przebieg. W zależności z drętwieniem jakiego typu mamy do czynienia podejrzewać będziemy inny nerw za to odpowiedzialny i wprowadzać inne leczenie. Każdy z tych nerwów ma swój odmienny przebieg od okolicy szyi do palców i dlatego każdy będzie wymagał innego podejścia. Czasami problemem okaże się kręgosłup szyjny, czasem obojczyk, innym razem mięśnie piersiowe, w innym przypadku być może łokieć czy nadgarstek. I właśnie w przypadku nadgarstka możemy mówić o zespole cieśni kanału nadgarstka. Kanał nadgarstka to przestrzeń anatomiczna w formie tunelu, przez który przebiegają ścięgna zginające palce ręki oraz nerw pośrodkowy unerwiający te palce. Kiedy ścięgna nadmiernie rozrastają się i ulegają  pogrubieniu w wyniku przeciążenia pracą fizyczną (tu też zalicza się pracę z klawiatura i myszką) wtedy nerw zaczyna być uciskany, a jego funkcja przewodząca impulsy elektryczne ulega zaburzeniu.
Dochodzi do szeregu różnorodnych dolegliwości ponieważ nerw pośrodkowy zawiera włókna ruchowe, czuciowe i wegetatywne. Upośledzenie włókien ruchowych spowoduje osłabienie mięśni zginających kciuk i palec wskazujący, ucisk włókien czuciowych spowoduje parestezje w tych samych palcach i zaburzenie czucia, włókna wegetatywne z kolei spowodują wysuszenie skóry w tym samym obszarze oraz choroby paznokci. Należy pamiętać, że  nie każde drętwienie w obrębie dłoni to zespół cieśni kanału nadgarstka i nie podejmować pochopnie decyzji o zabiegu operacyjnym. Najważniejsze jest postawienie właściwej diagnozy na podstawie objawów pacjenta i wywiadu oraz wdrożenie specyficznego dla danego przypadku leczenia. Operacja przy niesłusznie zdiagnozowanej cieśni nadgarstka tylko pogorszy dokuczliwe objawy